ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΣΕΡΡΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΥΜΠΑ με θέμα ημερήσιας διάταξης την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού: «Μέτρα για τη διαφύλαξη και την ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την προστασία και ενίσχυση του ελληνόφωνου τραγουδιού και των ηχογραφημάτων νέων δημιουργών ή καλλιτεχνών, καθώς και την προστασία και διάχυση της ελληνικής γλώσσας, στο πλαίσιο της διαφύλαξης και ανάδειξης της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς -Ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της εμπορικής πολιτικής του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Πολιτισμού».

Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Δεν είχα σκοπό να μιλήσω αλλά επειδή «πατάω» τα 60 και από 22 χρόνων κάνω ραδιόφωνο- μάλιστα και πριν ένα μήνα πριν εκλεγώ βουλευτής- και κάνω και δημοσιογραφικές και μουσικές εκπομπές, υπάρχουν κάποια στοιχεία που είναι καλό να ακουστούν και προς το Υπουργείο Πολιτισμού για το πώς διαμορφώνεται και πώς προάγεται γενικότερα το καλό τραγούδι.

Το πρόβλημα δεν είναι σήμερα καθαυτό στο ραδιόφωνο. Ευτυχώς υπάρχει το αυτοκίνητο ακόμη ή το νοσοκομείο το βράδυ ή αν θέλετε κάποια άλλα επαγγέλματα που ακούνε ραδιόφωνο για το ραδιόφωνο είναι συντροφιά, αλλά το θέμα είναι ότι δεν υπάρχουν ζωντανές φωνές στα ραδιόφωνα δεν υπάρχουν καλοί μουσικοί παραγωγοί. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Πάντα ψάχναμε τον καλό μουσικό παραγωγό στο ραδιόφωνο και μπορώ να σας πω ότι στις πρωινές δημοσιογραφικές εκπομπές το πρόβλημά μου ήταν το τραγούδι που θα έβαζα για να κρατήσω τον ακροατή σε εγρήγορση. Ξέρετε; Ανάλογα με το θέμα πρέπει να μπει και το ανάλογο τραγούδι είτε αυτό είναι ελληνικό και ξένο αλλά υπάρχουν φοβερά ελληνικά τραγούδια τα οποία είναι άγνωστα στο κοινό, αν όμως «δένει» με το θέμα όπως το αναλύουμε μουσικός παραγωγός αυτό μένει στα αυτιά του ακροατή.

Δεν μπορείς να πεις σήμερα ότι μπορείς να αφήσεις ένα τραγούδι απ’ έξω. Δηλαδή, δεν μπορείς να κρίνεις σήμερα τις κυβερνήσεις και να μην βάλεις το «Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου ή να μιλάς για αυξήσεις στη λαϊκή αγορά και να μην βάλεις το «Παρά πάει το πράγμα» του ΧάρρυΚλυνν ή να μη βάζεις ένα «Νεοέλληνα» του Τζίμη Πανούση, το πρωί για να «ανέβει» ο ακροατής. Άρα, λοιπόν, το τραγούδι παίζει το πιο σημαντικό ρόλο για να κρατάει τον ακροατή σε εγρήγορση και όχι τόσο ο λόγος μιας ενημερωτικής εκπομπής. Και τα δύο μαζί αλλά το τραγούδι είναι βασικός πυλώνας.

Εμείς από τους ιδιοκτήτες ραδιοφώνων δεχόμασταν κάποιες παρατηρήσεις για κάποια τραγούδια που θέλουμε να τα προωθήσουμε αλλά και κάποια τραγούδια άσχετα τα οποία «κοιμήζαν» ή έκαναν τον ακροατή να αλλάξει συχνότητα.

Θέλει μεγάλη προσοχή στο πώς θα αναδείξουμε το Ελληνικό τραγούδι μέσα από καλές φωνές του Ραδιοφώνου που είναι πολύ σπάνιο όμως, να βρεθούν σήμερα οι καλοί παραγωγοί και ένας καλός ραδιοφωνικός παραγωγός, θα μπορούσε να μας πει πολλά σήμερα για το πώς μπορεί πραγματικά το Ελληνικό τραγούδι να αγγίξει την ψυχή του ακροατή. Είναι ο τρόπος που το παρουσιάζεις, είναι ο στόμφος της φωνής, όλα τα τραγούδια ακούγονται ανάλογα και με την ώρα που θα ακουστούν.

Στα Ραδιόφωνα τα οποία υπήρξα, ήταν πάμπολλα τα Ραδιόφωνα, πιστέψτε με και μικρά, θεωρητικά και μεγάλα και στο νομό Σερρών, σε αξιόλογα ποιοτικά Ραδιόφωνα, πραγματικά ο ακροατής πολλές φορές υποδεικνύει τον παραγωγό για κάποια τραγούδια που πρέπει, αν θέλει ο παραγωγός να είναι κοντά του, να τα προβάλλει. Αλλιώς, θα χαθεί αυτή η επαφή. Αυτός ο κώδικας επικοινωνίας.

Παραδείγματα θα φέρω,αν όμως ο μουσικός παραγωγός είτε κάνει μια ενημερωτική εκπομπή είτε κάνει μια βραδινή εκπομπή. Επειδή γεννήθηκα και μεγάλωσα πολλά χρόνια και στην Καβάλα και στις Σέρρες, αν δεν βάλεις τους «Χειμερινούς Κολυμβητές»,«Από το πάρκο στην Μυροβόλο» ή «Ποτέ δεν θα ιδωθούμε», πως θα γνωρίσει ο ντόπιος αυτό το τραγούδι που μιλάει για την ίδια του την πόλη ή αν δεν βάλεις στις Σέρρες και στο Σιδηρόκαστρο του Λιδάκη το τραγούδι που αφορά τις Σέρρες; Εκεί, λοιπόν, εναπόκειται στην κρίση του μουσικού παραγωγού για τα τραγούδια τα οποία θα παίξει. Από κει και πέρα δεν μπορούμε να κατηγορούμε και τα λεγόμενα εμπορικά τραγούδια, γιατί αυτά τα ζητάει ο ίδιος ο κόσμος.

Απλά, μπορούμε να αναδείξουμε ποιοτικά τραγούδια ανάλογα με την υφή της εκπομπής. Σήμερα εκπομπές που αναφέρονται στον Ελληνικό κινηματογράφο, είναι πάντα διαχρονικές, ανάλογα πάντα επαναλαμβάνω την ώρα. Αλλά, ο παραγωγός είναι αυτός, ο οποίος με τη ζωντανή φωνή του θα κρατήσει τον ακροατή και θα του επιβάλει με την καλή του όρου έννοια, να ακούσει το συγκεκριμένο τραγούδι.

Εγώ φυσικά στις ενημερωτικές εκπομπές που είναι πάρα πολλές,προτιμούσα το Ελληνικό τραγούδι. Δεν σας κρύβω όμως, ότι υπήρχε πολύ μεγάλη ακροαματικότητα στο Ιταλικό τραγούδι που έκανα κάποια βράδια. Αυτό το «LaCanzoneItalianaDimediCaballe»ήταν στις καρδιές και αναρωτήθηκα γιατί αυτά τα Ιταλικά τραγούδια έχουν απήχηση στο κόσμο; Πέρα από τη μελωδία και τη γλώσσα βέβαια που είναι μουσική, η Ιταλική γλώσσα, είναι γιατί προβλήθηκαν μέσα από τα διάφορα κλαμπ, φεστιβάλ, συναυλίες, ντισκοτέκ της εποχής και ούτω καθεξής.

Οι Ιταλοί, λοιπόν, πάνω σε αυτό το ζήτημα, προωθούν και ενισχύουν οικονομικά μεγάλα Ραδιόφωνα, όπως είναι το «RadioItalia» με πολλά παραρτήματα, αλλά και το μεγάλο μουσικό φεστιβάλ του Σαν Ρέμο που γίνεται στην Τζένοβα της Ιταλίας, κυρίως κάθε χρόνο και αναδεικνύουν ποιοτικά τραγούδια. Έχουν κάνει μια προσπάθεια πάρα πολύ μεγάλη.

Σήμερα αυτό που είπε η Τζώρτζια στο να πληρωθούν για τα πνευματικά δικαιώματα οι καλλιτέχνες, φυσικά και πρέπει, αλλά, κυρία Μενδώνη, ξέρετε, το μεγάλο σκάνδαλο της ΑΕΠΙ «ακόμα ηχεί στα αυτιά πάρα πολλών». Αυτή τη στιγμή και από τα Ραδιόφωνα, είναι οι «αιμοδότες» για τον κάθε σύλλογο που περνάει εκεί, γιατί δεν δημιουργήσαμε – τα λέγαμε όταν μιλούσαμε για τα πνευματικά δικαιώματα – έναν ενιαίο εθνικό φορέα διαχείρισης για να ξέρει και ο άλλος που πληρώνει. Δεν μπορείς δηλαδή, τα Ραδιόφωνα της Επαρχίας, τα μικρά, να τα βάζεις σε ένα συγκεκριμένο χαράτσι και τα Ραδιόφωνα τα μεγάλα, θεωρητικά, του Λεκανοπεδίου και άλλων μεγάλων πόλεων, να τα βάζεις με το τζίρο, είναι μια αδικία.

Εν πάση περιπτώσει, σήμερα οι μουσικοί και δη το Ελληνικό τραγούδι μπορεί πραγματικά να προάγει τον Πολιτισμό. Μπορεί να είναι πρεσβευτής. Μόνο να πάμε στο Ισραήλ. Στο Ισραήλ υπάρχει Ραδιόφωνο που παίζει 24 ώρες μόνο Ελληνική μουσική, μόνο Ελληνική μουσική. Πέρα από τον Καζαντζίδη, τη Γλυκερία ή τον Νταλάρα που εκεί έχουν μεγάλη απήχηση και άλλοι μεγάλοι καλλιτέχνες και τροβαδούροι και βάρδοι,παίζει μόνο Ελληνική μουσική. Αυτό σημαίνει κάτι.

Δηλαδή, το Ελληνικό Κράτος αν δημιουργήσει μια συναυλία με ποιοτικό Ελληνικό τραγούδι με κάποια κράτη που ακούνε και αγαπούν την Ελληνική μουσική, όπως και η Βουλγαρία αγαπάει πάρα πολύ το Ελληνικό τραγούδι.

Άρα, λοιπόν, θέλει πάρα πολύ δουλειά για να προάγουμε, αλλά πρέπει να βοηθήσουμε και τα Μέσα, τα οποία αυτή τη στιγμή έχουν το τραγούδι στην ψυχή τους. Ποια είναι αυτά; Τα Ραδιόφωνα. Ραδιόφωνο χωρίς μουσική δεν γίνεται. Πρωτίστως τα Ραδιόφωνα είναι ισχύς. Είναι αδιανόητο αυτό που είπε και ο συνάδελφος στα νησιά, να ακούς με μεγάλους πομπούς Τούρκικα τραγούδια ή σε άλλες παραμεθόριες περιοχές, γιατί οι πομποί εκείνων των Ραδιοφώνων είναι πάρα πολύ μεγάλοι. Πώς καταφέρνουν τώρα οι Τούρκοι ή οι Βούλγαροι να έχουν ισχυρούς πομπούς και να μπαίνουν τόσο μέσα στην Ελληνική Επικράτεια, είναι ένα άλλο ζητούμενο. Τα δικά μας Ραδιόφωνα «φυτοζωούν», χωρίς μουσική δεν υπάρχει το Ραδιόφωνο. Σίγουρα οι καλλιτέχνες, στιχουργοί, συνθέτες, οι δημιουργοί γενικότερα και οι τραγουδιστές, φυσικά οι ερμηνευτές, πρέπει να πληρωθούν, αλλά με δίκαια κριτήρια και πάνω απ’ όλα, εναπόκειται στα εχέγγυα που θα δώσει το Υπουργείο Πολιτισμού για να έχουμε ένα τραγούδι ποιοτικό, καλό, αλλά κυρίως να το γνωρίσουν οι νέοι.

Υπάρχουν αξιόλογοι καλλιτέχνες και σήμερα. Πάντα υπήρχαν οι «κομήτες» και οι «αστέρες», υπάρχουν και σήμερα «αστέρες», αλλά δεν τα ξέρει το κοινό, διότι είναι η εμπορευματοποίηση του Κλάδου ή η εμπορευματοποίηση κάποιων συγκεκριμένων Ραδιοφώνων, τα οποία προς τέρψιν ενός διαφημιστικού πακέτου, παίζουν συγκεκριμένα επαναλαμβανόμενα τραγούδια.

Θέλει πάρα πολλή δουλειά, θέλει σοβαρή δουλειά. Το τραγούδι είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές του ανθρώπου και δη του ακροατή όταν μιλάμε για ραδιόφωνο και πάντα έχει να θυμάται βιωματικά από κάθε τραγούδι ή να γνωρίζει και πάλι θα συνδεθεί με την προσωπική του λύπη. Πρώτα το τραγούδι είναι πόνος και μετά είναι χαρά. Εκεί βιωματικά συνδέεται ο άνθρωπος και πάνω σε αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή στο πώς θα αγγίξουμε τις χορδές τους. Είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι το πώς θα προωθήσουμε την ελληνική μουσική και το ελληνικό τραγούδι.