• ΥΠΕΡ-ΟΠΤΙΚΩΣ…

Για περισσότερα από 20 χρόνια φωνάζω και γράφω για το έγκλημα το οποίο συντελείται στο αυτοκινητοδρόμιο και πέριξ αυτού.

Ελάχιστες εφημερίδες (έγχαρτες και ηλεκτρονικές)  στην αρχή τολμούσαν να δημοσιεύσουν άρθρα μου με τον κίνδυνο της μηνύσεως να καραδοκεί. Ίσως και με το δίκαιό τους. Πολλαπλασιάστηκαν όμως στην συνέχεια όταν πείσθηκαν ότι διέθετα  εμπειρία και βέβαια αποδεικτικά στοιχεία.

Έμεινα για τόσα χρόνια μεταξύ λίγων  να διαμαρτύρομαι, όχι μόνον για το αυτοκινητοδρόμιο, με τους παρατρεχάμενους να δυσανασχετούν ή  και να σφυρίζουν αδιάφορα.(Έγινα για κάποιους “Κακός” και απέκτησα εχθρούς. Δηλώνω ότι στους 100.000 καλούς των Σερρών χωράνε και μερικοί “κακοί”.

Επίσης για όσους σχολιάζουν, προσθέτω ότι οι εχθροί υπήρξαν πάντα η μεγάλη μου «επένδυση». Κλείνω την παρένθεση καθώς παρατηρώ, ότι όλο και περισσότερο γίνονται έρευνες, ανοίγουν στόματα και λύνονται γλώσσες γύρο από τα όσα συνέβαιναν στα χρόνια που σχεδόν μόνος φωνάζω. Σαν ένας  ούριος άνεμος να δημιουργεί ένα κλίμα ελευθερίας (έκφρασης), προφανώς  επ’ αφορμή ανάδειξης μιας νέας Δημάρχου χωρίς, και καλώς, να το διαλαλεί.

Άλλωστε αποτελούσε λάβαρό της προεκλογικό, **Όλα στο φως**.  Η δουλειά που πρέπει να γίνει όμως, έχει πολλά ακόμη στάδια και χρειάζεται χρόνος. Όμως για να ξεκολλήσουμε εκ του βόρβορου της τελευταίας θέσεως τον Δήμο μας (52η) επιβάλλεται να σηκώσουμε όλοι τα μανίκια και να βάλουμε ένα χεράκι. Ίσως έτσι θα έχουμε ελπίδα να δούμε έναν Δήμο κόσμημα, όπως επιθυμώ από μικρό παιδί.

Διαφορετικά αν περιμένουμε το άτι μόνον του να τα καταφέρει και μάλιστα καμτσικώνοντάς το,  δυστυχώς αδίκως θα περιμένουμε να πλαλήσει.

Τάσος Χανλίογλου